Na području opštine Novi Grad danas je dostojanstveno i molitveno obilježena 33. godišnjica jednog od najtežih i najtragičnijih stradanja u novijoj istoriji ove opštine – Dan sjećanja na troje civila i 56 boraca Četvrtog bataljona Novogradske brigade Vojske Republike Srpske, koji su svoje živote izgubili 11. januara 1993. godine na Suvoj Međi, braneći ognjišta, narod i slobodu.
Obilježavanje ovog tužnog i značajnog datuma započelo je služenjem parastosa za sve stradale u Hramu Svetih apostola Petra i Pavla, gdje su se, u molitvi i tišini, okupili članovi porodica poginulih boraca i civila, saborci, predstavnici boračkih organizacija, kao i predstavnici Opštinske uprave predvođeni načelnikom Miroslavom Drljačom.
U nastavku obilježavanja položeni su vijenci i zapaljene svijeće u kapeli Svetog Prokopija na mjesnom groblju u Poljavnicama, te na mjesnom groblju u zaseoku Umićevići – Čađavica, kod Novog Grada, čime je još jednom odata počast onima koji su svoje živote utkali u temelje Republike Srpske.
Obraćajući se prisutnima, načelnik opštine Miroslav Drljača istakao je da je stradanje na Suvoj Međi najveći pojedinačni gubitak koji je Novi Grad pretrpio u Odbrambeno-otadžbinskom ratu, naglasivši da je žrtva boraca Četvrtog bataljona Novogradske brigade bila presudna za opstanak Novog Grada u Republici Srpskoj.
„Ovo je najveće stradanje u novijoj istoriji naše opštine – 56 boraca i troje civila koji su se našli na prvoj liniji odbrane tokom napada pripadnika tzv. Armije BiH na Suvoj Međi.
Svaki put kada se okupimo i pogledamo porodice stradalih, postajemo svjesni ogromne cijene koja je plaćena. To su bili mladi ljudi, pred kojima je bio cijeli život. Njihovu žrtvu ne smijemo i nećemo zaboraviti, jer zahvaljujući njima Novi Grad je u Republici Srpskoj i mi danas živimo u slobodi. Naša je obaveza da čuvamo mir, da se borimo za istinu i da se ovakva stradanja nikada više ne ponove“, poručio je Drljača.
Obilježavanjem godišnjice stradanja na Suvoj Međi, još jednom je potvrđena trajna opredijeljenost lokalne zajednice da njeguje kulturu sjećanja, čuva uspomenu na pale borce i civile i prenosi istinu o njihovoj žrtvi budućim generacijama – kao zavjet i opomenu da je sloboda skupo plaćena.
